22/2019

Najpierw osoby dramatu i rys historyczny.
Moja obecna Szefowa (S), Matka Szefowej (MS), Młoda Pani Magister - koleżanka Szefowej ze studiów (PM) i świeżo upieczona Właścicielka Apteki, (WA), gdzie wszystkie razem pracowały, wiekowo zbliżona do S i PM. Czas akcji- między 15 a 20 lat temu...
S stwierdziła, że ona u WA nie będzie pracować i czas otworzyć coś swojego. Jak pomyślała- tak zrobiła. Zabierając ze sobą MS (która jakoś tak "na dniach" nabyła prawa emerytalne) i PM, którą uczyniła kierowniczką nowo otwartej apteki. Sama właśnie zaszła w zagrożoną leżącą ciążę. A kto by się przejmował, że WA zostaje sama z całym kramem... lepiej otworzyć pod bokiem konkurencję... Akurat szukałam pracy po wychowawczym z Młodszym (w poprzedniej pracy dostałam wypowiedzenie...), S i PM szukały pracownika... Trafiło się... Pracowałyśmy we trzy- PM, ja i pani Technik- emerytka. Nie przeszkadzało mi kompletnie, że moją kierowniczką jest osoba młodsza ode mnie, którą ponoć wywaliłam z jakiegoś kolokwium... Stare dzieje... Pracowało się dobrze, wszystko było zapięte na ostatni guzik, wszystkie się starałyśmy, S z powodzeniem doleżała do szczęśliwego rozwiązania, MS cieszyła się emeryturą...
Ale gdzieś tam z tyłu głowy PM wiedziała, że sielanka się skończy... Bo S prędzej czy później będzie chciała wrócić do pracy. W międzyczasie w wielkiej tajemnicy S otworzyła drugą aptekę- w miejscowości dosyć daleko od naszego miejsca zamieszkania, z pierwotnym przeznaczeniem na miejsce pracy własne i MS. O czym PM nie wiedziała... I jak się jej trafił okazyjnie lokal na aptekę w jednej z okolicznych wsi- postanowiła odejść na swoje... Po mniej więcej półtora roku wspólnej pracy... Awantura była nieziemska, PM została zwolniona w trybie natychmiastowym, S przyszła na jej miejsce, dostałam propozycję "kierowniczenia" w "placówce zamiejscowej"- dojazd własnym samochodem 40 minut w jedną stronę po dziurawych wiejskich drogach. Młodszy miał właśnie iść do przedszkola. Odmówiłam, zostałam tu, gdzie jestem do dziś. S kupiła w tamtej miejscowości kawalerkę, oferta dla kierownika z mieszkaniem była dosyć atrakcyjna, personel dosyć szybko się znalazł. Jaki- to materiał na inną, bardzo długą opowieść... Jak magister nie może znaleźć pracy na terenie swojej izby (województwa), bo nikt go nie chce- to o czymś to świadczy... Ale lepszy taki, niż żaden...
Wróćmy do meritum. PM została zwolniona i poszła na swoje, S i MS zaczęły pracować tu, gdzie obecnie, minęło kilkanaście lat i mnóstwo roszad personalnych, z pierwotnego składu już od dosyć długiego czasu jestem tylko ja... S i PM mieszkają po sąsiedzku, pogodziły się już dawno. Z 10 lat temu PM chciała, żebym przyszła do niej na 1/3 etatu na zastępstwo, bo była w ciąży... Nie uśmiechały mi się dojazdy na wieś 15 km, nie zgodziłam się wtedy...

*********************************

Zeszły piątek, około 18. Spokój, cisza, z nudów przeglądam gazetkę dla pacjentów.  Wchodzi PM... I pyta, czy jest S... Nie ma oczywiście, będzie za jakieś pół godziny...
- Bo tak właściwie to ja do ciebie... Nie przyszłabyś do mnie na 4 dni na zastępstwo? Od tego -do tego... (akurat w tygodniu wyjazdu Ślubnego i Starszego, nie dostałam urlopu bo szefowa miała inne plany...). Idę na urlop, musiałabym zamknąć, bo pracuję sama. Nie za darmo, oczywiście, uzgodnię z S...
Szczęka mi opadła, lekko mnie przytkało... W miejscowości gdzie pracuje- byłam może z raz przejazdem... Nie mówiąc o tym, że od czasu naszej wspólnej pracy upłynęło kilkanaście lat... a razem pracowałyśmy lekko ponad rok... Tonący- brzytwy?
- Nie mam transportu. Chłopaki wyjeżdżają, samochód zostawiają w Warszawie na parkingu. Szczerze mówiąc- miałam inne plany na ten tydzień. Chyba nie...
- Transport ci zorganizuję. Zapłacę. Posprzątasz kiedy indziej...
- Dzięki, ale nie...Wiesz, od czasu naszej wspólnej pracy minęło parę lat, mogłam się zmienić...
- Nawet nie powiesz, że pomyślisz? Nie chcesz zarobić???!!! To tylko na 4-5 godzin dziennie. Nie byłabyś sama, mam bardzo rozgarniętą pomoc, pomogłaby ci. Przecież wszystko w programie umiesz zrobić...
- Nie... Bardzo mi miło, że o mnie pamiętasz, że masz do mnie takie zaufanie, ale to nie dla mnie... Za stara jestem na takie akcje.
- Jak- za stara... Szkoda.  To chyba już nie będę zawracać głowy S.... Chciałam z nią o tym pogadać, ale jeśli nie chcesz- trudno... To cześć...
I sobie poszła. W tzw. międzyczasie- a rozmowa w sumie trwała z kwadrans i polegała głównie z jej strony na przekonywaniu mnie i moich odmowach- "bo nie i już"- nie było ani jednego pacjenta. Na szczęście... I dobrze, że poszła, zanim S. przyszła...
A ja zaczęłam myśleć, jak PM to sobie wyobrażała. Że gnam rano do niej, a potem na drugą zmianę tutaj? Akurat byłby problem, bo koleżanka (już o niej pisałam) dorabia sobie jako nauczycielka i akurat w te dni rano ma lekcje. A nie wiem, czy S zgodziłaby się być całe przedpołudnia sama... Chociażby po to, żeby komuś zrobić na złość- stwierdziłaby, że wtedy w okolicach przedpołudnia też coś ma... Urlop na te dni- bez sensu... Gdybym go mogła dostać- to poleciałabym ze Ślubnym na wakacje, a nie szłabym do innej pracy. Urlop ma być przeznaczony na wypoczynek. Kropka.  Poza tym- kompletnie nie znam tamtej okolicy, ludzi... I- na własne życzenie najmować się na stróża czyjegoś dobytku? W sumie- obcej osoby? Taka odpowiedzialność nie jest warta żadnych pieniędzy...Niech się coś stanie... Może- gdybyśmy były przynajmniej bliskimi znajomymi... Ale tak?

Czy ja jestem dziwna, że nie chciałam sobie dorobić i odmówiłam takiej okazji? I- im dłużej o tym myślę- tym bardziej sprawa wydaje mi się nieczysta... Na własne życzenie stanęłabym między S i PM- między młotem a kowadłem... A tu gdzie jestem- mimo wszystkich zawirowań- nie jest mi najgorzej. I naprawdę nie chciałabym tego popsuć. A taka sytuacja- wydaje mi się- zarysowałaby dosyć mocno nasze w miarę poprawne stosunki z S...