39/2020

Jak nie urok, to...kolano.

Ślubnemu odezwało się wczoraj. Ten typ tak ma, że kolano nieoperowane, nadwerężane przez ponad 20 lat (bo oszczędzało się nogę "uszkodzoną") czasem się "blokuje" i nie można wyprostować nogi. I boli. Odpoczynek, zimne okłady, troszeczkę leków przeciwbólowych i odpuszcza, miejmy nadzieję, że teraz też tak będzie. Ostatnio taką "blokadę" Ślubny miał koło kwietnia, a że pracował wtedy zdalnie, to i należnego wtedy zwolnienia nie wykorzystał jak powinien. Bo jakaś dokumentacja pilnie do poprawki, bo coś tam innego... Oczywiście pojechał dzisiaj do pracy...

I szykuje nam się "powtórka z rozrywki", bo już lecieliśmy kiedyś z ortezą i w towarzystwie dwóch chudych lasek 😀 

 

 

 

(zdjęcie z internetu)

Groźba towarzystwa jest o tyle realna, że jeśli (tfu, tfu, tfu!!! przez lewe ramię!!!) nic się więcej nie wykrzaczy, to... chyba lecimy w poniedziałek. 😃 

I chyba nawet zaczynam się cieszyć, choć mam jakiegoś takiego wewnętrznego nerwa i rozdygotanie...