65/2019

Wątpliwych uroków mieszkania na ostatnim piętrze w bloku ciąg dalszy.
Jakiś tydzień temu spółdzielnia wywiesiła ogłoszenie, że dzisiaj po południu będą uzupełniać wodę w pionach grzewczych, po przełączeniu do sieci miejskiej. I obowiązkowa obecność lokatorów ostatnich pięter w domach, "na wszelki wypadek". Jak na złość- jak do tej pory mogłam pracować w miarę elastycznie- tak dzisiaj nie, bo szefowa miała posiedzenie jakichś komisji rady miejskiej. Padło na Ślubnego.
Stał w korku. Spóźnił się... 15 minut... Dobrze, że tylko tyle...
W jednym pokoju i łazience wywaliło zawory do odpowietrzania grzejników. Nie te na pionach, których się spodziewałam. Tylko te końcowe, po prostu odpadły. Zalało pół pokoju, dobrze, że nie wyciekło z łazienki na drugi pokój.
Wróciłam do domu koło 19.30. "Na gotowe i posprzątane". Chociaż raz... Ale graty z łazienki stoją w pokoju, wszystko schnie. Dobrze, że nie ma Starszego, bo jego pokój ucierpiał najbardziej. Wykładzina będzie schła dłuuugo...
Może jeszcze poczekamy z remontem... Tak ze 2 lata... Bo nie wiadomo, co jeszcze spółdzielnia wymyśli w kwestiach grzewczych. Albo się (tfu, tfu, tfu) jakiś komin znowu rozszczelni...
Aż się boję wyjechać za tydzień na dwa tygodnie wytęsknionego urlopu...
Do tego dzisiaj "rozpruł się wór" z refundowanymi e-receptami, z lekami w ilościach prawie hurtowych. Tego nie ma w ogóle, za to zamiennik, a tu trzeba zaznaczyć, że zrealizowane częściowo, bo jutro dojadą brakujące dwa opakowania. A e-recepty nie odłoży się "na potem", trzeba strasznie uważać, co się wklepuje, ile i z jaką odpłatnością. Pewnie jak będzie tego więcej- nabiorę wprawy. Na razie obsługa e-pacjenta zajmuje mi średnio 3x tyle czasu, niż normalnie. I jak na złość- jak nie ma ludzi po pół godziny albo dłużej- tak wtedy ustawia się kolejka...
Co ma być, to będzie... Chcę na urlop!!!