11/2023

Dzieje się... I w sumie chyba nie taki diabeł straszny...

Jestem po dwóch rozmowach o pracę. I jestem (prawie) zdecydowana. To, że zmienię- to na bank, i chyba nawet wiem, gdzie 😉 .

Pierwsza rozmowa- wczesny wieczór, ale już ciemno, centrum miasta- ale niezbyt przyjemnie. Placówka jednej z największych w kraju sieci. Jak tam weszłam- poczułam się jak w ulu. Jak wyszłam- to wrażenie było takie, jakby ktoś zamiast w wannie- kazał mi się wykąpać na środku jakiegoś jeziora. A ja nie umiem pływać. Tak, że tego... Chyba nie... Obrót wszystkim, co można mieć w aptece. Brak tylko szczepień i testowania. Dużo receptury, pieluchomajtki na zlecenia. Całonocne dyżury, zgodne z grafikiem wyznaczonym przez powiat. Sobota, niedziela, święto nie ma zmiłuj, jak wypada to też. Praca nareszcie normalna, po 8h pn-pt, jeśli sobota 8h zgodnie z godzinami otwarcia- to potem w tygodniu dzień wolny za sobotę. Niezła pensja + premia, karta lux_med, ubezpie_czenie gru_powe, wszystko jawne i jasne. Wymagania też jasne. Na zmianie nigdy nie jestem sama, poza "nocką" przez okienko. Po nocce - o 7.30  idę do domu. 10 minut na piechotę. Tylko te "pływające" zmiany... 7.30- 15.30, 9.00-17.00, 10.00- 18.00 i 12.30- 20.30.

Gdyby to była jedyna propozycja- nie zastanawiałbym się ani chwili, mimo dosyć dużego pierwszego szoku. Ale była jeszcze druga.

Nieduża prywatna sieciówka, około 10 placówek. To ta, z której moja Koleżanka uciekła. Ale ona była kierownikiem w placówce "flagowej", gdzie odsyła się wszystko i wszystkich z pozostałych. Do tego koordynator- współwłaściciel- rekruter- furiat, technik farmacji, wtedy wtrącający się we wszystko... I TAM na pewno bym nie poszła.

Ale okazało się, że- jeśli bardzo chcę, to oczywiście mogę tam, ale... wakat dla mnie jest zupełnie gdzie indziej 😀. Mała osiedlowa apteka, co prawda przy "owadzim" sklepie i przychodni, ale na osiedlu zdecydowanie "geriatrycznym". Praca też po 8h, ale zmiany "sztywne": 8.00-16.00 i 12.00-20.00. Sobota czynne 8h, za sobotę dzień wolny w tygodniu, Normalnie tak, jak powinno być, a jak w moim obecnym miejscu pracy nie jest. Nigdy nie jestem na zmianie sama, nawet w sobotę. Dyżury sobotnie, niedzielne i świąteczne jako sieć- są pełnione w placówce "flagowej", nawet jeśli tutaj wypada- to są przenoszone. Dyżury w dni powszednie wg harmonogramu średnio raz na dwa tygodnie na aptekę- z racji sporu z powiatem o pieniądze, których powiat za dyżury NIE płaci (zresztą nigdzie w Polsce chyba)- tylko do północy. Za to jest zapłata za nadgodziny. Zero receptury, brak pieluch na zlecenia, inne "dopusty" sporadycznie. Pensja nawet odrobinę wyższa, niż w sieciówce ogólnopolskiej, wszystkie składki od całości, premia zależna od indywidualnych starań, 2x do roku (nie liczę za bardzo). Generalnie- jak na warunki tubylcze - pensja rewelacyjna. Grup_owe ubez_pieczenie. I wisienka na torcie- kierowniczką jest pani, którą kilkanaście lat temu uczyłam "fachu" na praktyce w aptece, gdzie (jeszcze) pracuję. Dała się poznać jako konkretna, miła i ciepła osoba. A skoro jest tam kierownikiem już z 10 lat- to i koordynator- furiat jej niestraszny 😉. Zresztą ponoc od jakiegoś czasu generalnie "w placówki" wtrąca się zdecydowanie mniej. Aha, zamiast 7 minut na piechotę do pracy- miałabym... 4, spacerkiem żółwia emeryta-5 😉.

I co najważniejsze- obaj pracodawcy chcieliby mnie "od już", a ja mam trzy miesiące wypowiedzenia... Trzy miesiące stresu... Bo nie zamierzam składać go już i dokładać sobie dobrowolnie kolejnych dwóch tygodni stresu i fochów szefowej. Bo że będzie foch- mam jak w banku.

Chyba nie muszę pisać, co wybrałam?  

Bramka nr 2 😉. Czy dobrze- to się okaże... Za czas jakiś...