11/2021

Jestem cały czas na zwolnieniu. W tym roku w pracy byłam 3 dni... (w tym 1.01. na dyżurze dziennym...).

Cały czas jestem zmęczona. Ot tak- przy najprostszych czynnościach domowych. Rozregulował mi się zegar dobowy. Podsypiam popołudniami, potem nie śpię do 1.-2. Mój lekarz prowadzący w covidzie nie dostał przedłużenia umowy zlecenia na luty- poprosiłam jednak kolegę o przedłużenie zwolnienia. Co będzie dalej? Powinnam zrobić prześwietlenie, chciałabym się - jednak- zaszczepić, ale przy moim obecnym samopoczuciu- czarno to widzę...  Niby badania typowe dla "pocovidowca", ale w sumie czuję się gorzej, niż przed tym nieszczęsnym powrotem do pracy na 2 dni. Covid to g... jakich mało, naprawdę... 

Szef męża ma pietra i z tygodnia na tydzień przedłuża mu pracę zdalną, żeby się jak najdłużej nie pokazywał w firmie. Co przy wczorajszej pogodzie (zawieja, że świata nie widać) jest co najmniej pożądane... Podejrzewam, że dojazd w jedną stronę to by była stracona godzina do półtorej.

A jak mi tak niezbyt- to się kładę i czytam. Przeczytałam cykl Mroza o Sewerynie Zaorskim- według mnie- mimo bardzo ciężkiego tematu- drugi tom najlepszy. Przeczytałam sagę Edyty Świętek "Spacer Aleją Róż"- lubię takie klimaty, ale zdecydowanie muszę je sobie dawkować, żeby mi się nie znudziło. Na poprawę humoru- już dawno- "Cud miód Malina" Anety Jadowskiej- opowiadania o wiedźmach z rodu Koźlaczek. Rewelacja i optymizm. Mimo tego, że niektóre opowiadania mają trochę cięższy kaliber. Jak ktoś chce zacząć przygodę ze światami fantastycznymi- polecam, nie zawiedzie się. 

I kolejna rzecz na poprawę humoru- Marta Kisiel "Dywan z wkładką". Ja Martę Kisiel biorę w ciemno, a to jest najczystsza komedia kryminalna. Niektóre teksty na pewno wejdą do rodzinnego użycia (gacie!!!). Po prostu- jak do tej pory- mój nr1 w 2021. roku.

Z kryminałów- wczoraj skończyłam "629 kości". Chyba oczekiwałam czegoś trochę innego. Zaczyna się mocno, potem w czasie śledztwa wychodzi wątek społeczny, a zakończenie jest otwarte na ciąg dalszy i trochę rozmyte... Ot- średnia strefa stanów średnich. Ale po zeszłorocznych trylogiach Piotrowskiego, Gorzki i Szamałka wszystko wydaje się jakieś takie... ja wiem- mało porywające? Bo tamci autorzy zawiesili poprzeczkę naprawdę bardzo wysoko. Tylko jakoś nie mogę się przemóc i zacząć czytać Kościelnego... Z pół roku temu zaczęłam "Zwierza" i mi nie podszedł, może teraz będzie miał lepszy czas?

Kryminały przeplatam literaturą "babską". Trafiłam na Lilianę Fabisińską i cykl "Jak pies z kotem". Czytało się bardzo przyjemnie, jest tam wszystko, łącznie z wątkami kryminalnymi, tajemnicami, miłością, zdradą... Naprawdę ciekawe i polecam, choć to nie nowość :)

Z literatury tzw. "innej" polecam Michała Rusinka "Zero zahamowań". Analizy tekstów popularnych piosenek. Rewelacja. I disco polo i rock i "piosenka zaangażowana". Żałuję tylko, że Autor nie pokusił się o rozłożenie na czynniki pierwsze tekstu "Miłości w Zakopanem". A może nie było czego rozkładać??? Polecam!

O książkach w sumie nie pisałam ponad pół roku... Było ich dużo więcej, część przeczytana i zapomniana...