3/2024

 

Chodzenie do pracy jest jednak baaardzo przereklamowane.

Zwłaszcza, jeśli ostatnie dwa tygodnie spędziło się daleko od kraju. Tam, gdzie ciepło, na leżaczku w cieniu palm, z czytnikiem w ręku.

A co jest najtrudniejsze pierwszego dnia po powrocie? Nie, wcale nie wstanie...

Otóż... wbicie się w tzw. "normalne" spodnie, po dwóch tygodniach chodzenia w szortach na gumkę. All inclusive to zuo.... Ale za to jakie przyjemne 😉.

===================================

Z rzeczy bieżących. Starszy się obronił!!!! W końcu!!! Po prawie 10 (!!!) latach studiowania został tym mgr inż. 😉.  Jak sobie to zsumowałam, to byłam w lekkim szoku.  No cóż... było mu wygodnie, my nie naciskaliśmy.... Ale dzieciństwo się skończyło. Od następnego poniedziałku- praca. Całkiem niezła, zważywszy na realia, bardzo zgodna z ukończonym kierunkiem. Firma światowa- wiec nie będzie "januszowania", warunki w miarę, oby było tak, jak się zapowiada.

A teraz idę wyciągnąć zimową kurtkę. Wczoraj w lżejszej było mi za zimno (pomijając szok termiczny po powrocie).  Gdzie ta wiosna???!!!